پرش به محتوا
دل‌نوشته‌‌ها و يادداشت‌هاي محمدرضا اسدي

بایگانی

برچسب: اينترنت

سال 1385 همزمان با آغاز مسئوليتم در مديريت فناوري اطلاعات سازمان، نامه‌اي از سوي عبدالمجيد رياضي دبير وقت شوراي عالي انفورماتيك براي تمامي سازمان‌هاي دولتي ارسال شد كه مطابق آن همه دستگاه‌هاي دولتي را موظف كرده بود كه ميزباني سايت‌هاي خود را از كشورهاي خارجي به داخل ايران منتقل كنند.

مديريت قبلي سايت با اجاره يك سرور در امريكا، ميزباني سايت را در اين كشور انتخاب كرده بود و ماهانه مبلغي معادل 350 دلار (350 هزار تومان) پرداخت مي‌كرد. شايان ذكر است كه در حالت Dedicated Server مدير شبكه‌ به تمامي اطلاعات سايت دسترسي دارد. با ملاحظات امنيتي كه داشتم اين وضعيت براي سازمان ما مطلوب نبود و تلاش براي يافتن Date Center داخلي آغاز شد.

در بين سازمان‌هاي دولتي فقط سه سازمان در آن زمان از مركز داده برخوردار بودند. نخست سازمان سروش رسانه متعلق به صدا و سيما بود كه با تماس با مسئول شبكه آن به من گفتند: «امكان ميزباني سايت شما را داريم اما سرور شما مستقيم و بدون فايروال به اينترنت متصل خواهد شد». اتصال مستقيم سرور بدون فايروال، عملاً به معناي گشودن آغوش براي انواع حملات و ويروس‌هاست و معقول نبود. سازمان ديگر، سازمان پژوهش‌هاي علمي و صنعتي وزارت علوم بود كه از ميزباني سايت ما استقبال كردند، لكن در روزهاي پنچشنبه و جمعه و روزهاي تعطيل و بعد از ساعت اداري هيچ گونه سرويس‌دهي نداشتند. بدين معنا كه اگر در اين روزها و ساعات سرور دچار مشكل شود بايد تا اولين ساعت اداري بعدي، سايت همچنان بدون سرويس‌دهي باقي بماند كه اين مورد نيز عملاً يك ميزباني ناتمام بود و با استانداردهاي ميزباني خيلي فاصله داشت. مؤسسه تبيان آخرين سازماني بود كه در آن زمان حرف راه‌اندازي ديتا سنترش منتشر شده بود. با مهندس فرّخ مدير عامل وقت مؤسسه تبيان تماس گرفتم و ايشان گفتند اين ديتا سنتر در آينده نزديك راه‌اندازي خواهد شد و الان چنين امكاني نداريم. (اين آينده نزديك عملاً سه چهار سال به طول انجاميد و ديتا سنتر تبيان در سال 89 افتتاح گرديد).

از شركت‌هاي خصوصي تنها شركتي كه در آن زمان ديتا سنتر داشت، پارس‌آن‌لاين بود. خدمات‌شان واقعاً تخصصي بود، لكن قيمت سرور اجاره‌اي، بيش از سه برابر مشابه امريكايي‌اش بود. اين اختلاف قيمت فاحش باعث شده بود كه استفاده از ميزباني داخلي مقرون به صرفه نباشد.

از خانم كريمي متصدي فروش ديتا سنتر درخواست كردم جلسه‌اي را جهت بحث و گفتگو با مدير فروش شركت پارس‌آن لاين، يعني مهندس مجيد امامي برگزار كند. جلسه با حضور مهندس امامي، خانم كريمي نماينده فروش و مهندس حسين لطفي مدير ديتا سنتر تشكيل شد و در آن جلسه من و مدير شبكه سازمان، پيشنهادمان را مبني بر ارائه خدمات Co-location ارائه كرديم كه با استقبال مهندس امامي روبرو شد. قرار شد براي تعيين تعرفه قيمت با بخش فني جلسه بگذارند و نتيجه را اعلام كنند.

جهت اطلاع دوستان غيرفني عرض مي‌كنم كه خدمات Co-location به معناي ارائه فضاي نصب سرور، برق، اينترنت، اطفاي حريق و امنيت فيزيكي و فايروال است. شركت متعاقباً اعلام كرد در ازاي دو واحد فضا در ديتا سنتر خودش و خدمات ياد شده، ماهيانه مبلغ 300 هزار تومان اجاره خواهد گرفت. تنها مسأله‌اي كه مانده بود، خريد يك سرور باريك كه در اين فضاي محدود جاي بگيرد. سري DL سرورهاي hp براي اين منظور فوق‌العاده مناسب بود و با هزينه‌ي اوليه معادل 6 ميليون تومان موفق شديم سرور قدرتمندي را تهيه كنيم.

ما اولين سازماني بوديم كه خدمات اشتراك فضاي سرور را از بخش خصوصي دريافت كرديم و يكي از اولين سازمان‌هاي دولتي بوديم كه ميزباني سايت خود را به داخل ايران منتقل كرديم. پس از آن شركت پارس‌آن‌لاين اين خدمت را به ليست خدمات ديتاسنتر خود اضافه كرد. سرعت سايت به جهت قرار گرفتن روي Internet backbone داخلي به شدت افزايش يافت و زمان دسترسي به سايت از طريق فرمان ping از 300 ميلي ثانيه در امريكا به 25 ميلي ثانيه در ايران كاهش يافت.

شركت پارس‌آن‌لاين با تنظيم قرار قبلي امكان حضور كارشناس در محل ديتاسنتر را فراهم كرده بود و از نزديك مي‌توانستيم از سرور بر روي هارد اكسترنال يا DVD بك‌آپ تهيه كنيم.

برخي نرم‌افزارهاي توليد داخل، نيازمند نصب قفل سخت‌افزاري بر روي سرور بود كه به مدد حضور سرور در ديتاسنتر داخلي اين امكان فراهم آمد كه قفل سخت‌افزاري را بر روي سرور نصب كنيم. ضمناً هيچ يك از كارشناسان و مديران شبكه پارس‌آن‌لاين به اطلاعات سرور دسترسي نداشتند، زيرا مراحل نصب ويندوز و برنامه‌ها در داخل سازمان انجام گرفته بود و صرفاً سرور در مكان ديتاسنتر نصب شده بود و بقيه‌ي تنظيمات از راه دور بر روي سرور صورت مي‌پذيرفت.

يك سامانه‌ي Ticketing امكان ثبت درخواست‌ها و مشكلات و ردگيري آنها را فراهم كرده بود كه بدون نياز به تماس تلفني و در هر ساعت از شبانه‌روز امكان گزارش مشكلات و اطلاع از نحوه‌ي پيشرفت رسيدگي به حل مشكل فراهم شده بود.

بعد از گذشت دو سال، ديتاسنتر پارس‌آن‌لاين به پارك علم و فناوري پرديس منتقل شد كه تجهيزات و امكانات‌شان واقعاً در خور تحسين و ستايش است.

مهم‌ترين نكته‌اي كه مرا به نگارش اين تجربه واداشت، تفكر باز و پوياي مديران پارس‌آن‌لاين در پذيرش پيشنهاد راه‌اندازي خدمات فضاي اشتراكي بود. اين همان چيزي است كه نقطه ضعف بخش دولتي و نقطه قوت بخش خصوصي در ارائه خدمات جديد به مشتريان است. مديران بخش دولتي به جهت تكيه به درآمدهاي نفتي نيازي به جلب نظر مشتري ندارند و تأمين نظر مسئولان مافوق دغدغه‌ي آنهاست. اما مدير بخش خصوصي براي كسب درآمد نيازمند جلب رضايت مشتري و پاسخگويي است.

تعداد کاربران اینترنت در عربستان بیش از ۱۰ میلیون نفر برآورد می‌شود که با توجه به جمعیت ۲۶ میلیون نفری این کشور، عدد قابل توجهی است و از این حیث رتبه جهانی عربستان 30 است. تا سال ۲۰۱۰ قریب به ۱۵۰ هزار میزبان اینترنتی (Internet hosts) در کشورعربستان گزارش شده است.

بر اساس آمار سایت Internet World Stats تعداد کاربران اینترنت در عربستان تا سال ۲۰۱۰، ۱۳ میلیون نفر تخمین زده شده است و ضریب نفوذ اینترنت در عربستان ۴۹.۷ درصد است. این در حالی است که ضریب نفوذ اینترنت در ایران طبق گزارش همین سایت ۴۶.۹ درصد است. اما برخی آمارهای رسمی در ایران از ضریب نفوذ ۱۴ درصدی خبر می‌دهند که عدد ۱۴ درصد معقول‌تر به نظر می‌رسد [+].

در عربستان سعودی به استثنای سایت‌های غیراخلاقی و برخی سایت‌های مربوط به شیعیان نظیر سایت حوزه علمیه قم، آیت الله خامنه‌ای، شیعه نیوز، الوکالة‌ الشیعیة للأنباء (مربوط به شیعیان بحرین)، وطن و سایت عصر ایران بقیه سایت‌ها باز و قابل دسترس هستند.

فيس بوك، توييتر و يوتيوب در عربستان باز است و حتی در تبلیغات شرکت‌ها و مؤسسات تجاری، نشانی فیس‌بوک و توییتر آنها قید می‌شود و این نشان از ضریب نفوذ بالای این دو سایت در عربستان سعودی دارد.

هیچ کلمه‌ و کلید واژه‌ای در عربستان فیلتر نیست و در بخش جستجوی تصاویر گوگل نیز هیچ تصویری فیلتر نیست. تقریباً شبیه به نسلاول فیلترینگ در ایران که از اواخر پاییز سال 1381 اعمال شد. یعنی فیلترینگ صرفاً بر اساس نام دامنه سایت‌ها.

اینترنت ADSL با حداکثر سرعت 4 مگابیت در ثانیه برای کاربران خانگی قابل استفاده است. کافی است با مراجعه به شرکت إتصالاتسعودی یا STCسرویس ADSL را روی خط تلفن خود فعال کنید (این کار حداکثر یک روز کاری طول می‌کشد)، سپس با خرید کارتاینترنت با هر سرعت و از هر شرکت و با هر بازه‌ی زمانی می‌توانید به اینترنت متصل شوید.

مثلاً شما می‌توانید یک کارت اینترنت یک ماهه با سرعت 2 مگابیت در ثانیه از شرکت أول نت خریداری کنید و اگر از کیفیت آن راضی نبودید یا تمایل به تغییر سرویس داشتید، کارت شرکت دیگری را با سرعت دیگر و بازه زمانی دیگر تهیه کنید. یعنی برخلاف ایران که انتخاب شرکت ارائه دهنده خدمات اینترنت نیازمند عقد قرارداد است و برای تعویض سرویس حداقل یکی دو هفته باید دوندگی اداری انجام دهید، درعربستان به راحتی و با وارد کردن مشخصات سرویس دهنده و نام کاربری و کلمه عبور جدید می‌توانید سرویس اینترنت خود را تغییر دهید.

نکته دیگر این که زیرساخت خدمات اینترنت در عربستان به گونه‌ای است که با یک نام کاربری و کلمه عبور خط ADSL در تمام عربستانمی‌توانید به اینترنت متصل شوید. فقط کافی است سرویس ADSL روی خط شما فعال باشد. یعنی بستر مخابرات از بستر ارائه دهندگان خدمات اینترنت کاملاً مستقل است و ضمناً از گستردگی و جامعیت در سراسر این کشور برخوردار است. به عبارت دیگر یک کارتاینترنت ADSL در سراسر عربستان معتبر و قابل استفاده است.

علاوه بر اینترنت ADSL، اینترنت بی‌سیم با بهره‌مندی از دو فناوری مودم‌های HSDPA که با سیم‌کارت فعال می‌شوند و فناوری WiMax درعربستان از محبوبیت بالایی برخوردارند. شرکت موبایلی اینترنت بی‌سیم خود را با حداکثر سرعت 6 مگابیت در ثانیه و با قیمتی مناسبدر اختیار کاربران قرار می‌دهد و در هر نقطه‌ای که سیم‌کارت موبایلی آنتن‌دهی داشته باشد اینترنت بی‌سیم این شرکت قابل استفاده است.

اینترنت و سیاست

انقلاب مصر و موج اعتراضات در این کشور با فراخوان تجمع در روز 25 ژانویه 2011 در صفحه «كلنا خالد سعيد» در فیس بوک آغاز شد. صفحه “همه ما خالد سعید هستیم” به “سعید” جوان مصری اشاره داشت که چند ماه پیش از این بر اثر شکنجه پلیس، جان سپرد اما مسئولان از پذیرش مسئولیت آن خودداری کرده بودند.
«وائل غُنیم» شهروند مصری و مدیر منطقه ای گوگل در خاورمیانه مسئول این صفحه است که نخستین فراخوان تجمع علیه حسنی مبارک رئیس جمهور مصر در قاهره را مطرح کرد. تجمع چند هزار نفری در روز 25 ژانویه در روزهای پس از آن به تجمعات و راهپیمایی ها میلیونیدر قاهره برای سرنگونی مبارک تبدیل شد. از آغاز فراخوان تا سرنگونی دولت مبارک فقط 15 روز به طول انجامید.

با وجود چنین تجربه‌ای در کشور مصر، همسایه قدرتمند عربستان سعودی، سؤال اصلی این است که چرا فیس بوک، توییتر و یوتیوب دراین کشور فیلتر نیست؟ چرا حکومت عربستان فیس‌بوک را تهدیدی برای خود قلمداد نمی‌کند؟ و سؤال مهمتر این که چرا در کشوری مثل ایران که به تعبیر رئیس دولت نهم و دهم آزادی رسانه‌ها نزدیک به مطلق است، فیس‌بوک و یوتیوب نه تنها فیلتر است بلکه ابزار دشمن و نماد شیطان تلقی می‌شود و در نمایشگاه رسانه‌های دیجیتال مجسمه یوتیوب در فضایی شبیه‌سازی شده به رمی جمرات آماج حملات افسران جنگ نرم قرار می‌گیرد؟

عربستان سعودی هیچ ادعایی مبتنی بر آزادی بیان ندارد. حکومتی است کاملاً مستبد و مطلق که هر گونه مخالفت با حکومت ممنوع و حرام است. علاوه بر سایت‌های غیراخلاقی که فیلتر بودن آنها به ویژه در یک کشور اسلامی امری بدیهی است، مجموع تعداد وب‌سایت‌ها و وبلاگ‌های مذهبی شیعی و سیاسی فیلتر شده در بدبینانه‌ترین حالت زیر 1000 برآورد می‌شود.

به نظر نگارنده، علت باز بودن سایت‌هایی نظیر فیس‌بوک و یوتیوب در کشوری مثل عربستان سعودی از دو حیث قابل بررسی است:

نخست این که عربستان سعودی هیچ دشمن بیرونی ندارد و ایالات متحده یکی از متحدان استراتژیک و دیرینه‌ی این کشور است. همان کشوری که ما او را دشمن شماره یک خود می‌دانیم. عربستان با اسرائیل نیز رابطه دارد و اگر چه در مطبوعات و رسانه‌های عربستانانتقاداتی از اسرائیل صورت می‌پذیرد اما این تحرکات هرگز به راهپیمایی و جنبش اجتماعی ختم نخواهد شد. در دنیای عرب و جهان اسلام نیز عربستان هیچ گونه دشمن قسم خورده و نخورده‌ای ندارد. عربستان در بین کشورهای عربی نقش پدر و بزرگ خاندان را ایفا می‌کند و خودش را متولی ام‌القرای اسلام می‌داند. لقب خادم الحرمین شریفین برای پادشاه عربستان کافی است تا اول مدعی زعامت اسلام باشد. موقعیت بی‌نظیر عربستان به دلیل وجود دو شهر مکه مکرمه و مدینه منوره و سفر حج تمتع و عمره، جایگاه عربستان را به عنوان تأثیرگذارترین کشور اسلامی تثبیت کرده است.

در داخل نیز فقط  15 درصد از جمعیت این کشور شیعه هستند که عمدتاً در مناطق فقیرنشین شرقی زندگی می‌کنند و در شهرهای تأثیرگذاری همچون ریاض و جدّه حضور کمرنگی دارند. به تعبیر واضح‌تر عربستان سعودی با تکیه بر متحدان استراتژیک بیرونی و ضعیف انگاشتن مخالفین درونی، اینترنت را به طور عام و سایت‌هایی نظیر فیس‌بوک، توییتر و یوتیوب را به طور خاص تهدیدی برای خود قلمداد نمی‌کند. صفحه مربوط به  شيعيان عربستان در فیس بوک، کمتر از 70 لایک خورده است و همین عدد مهجوریت این صفحه و بیگانگی شیعیان عربستان با فیس بوک را به نمایش گذاشته است.

از سوی دیگر حکومت عربستان سیاست و دیانت را بین دو خاندان آل سعود و آل شیخ تقسیم کرده است. آل سعود اگر چه عنوان خادم الحرمین شریفین را برای پادشاه این کشور ابداع کرده است، اما در عمل سکولار رفتار می‌کنند. یعنی توجه به حفظ ظاهر شریعت و حرکت از ریشه و درون به سمت مدرنیته و اباهه‌گری در مسائل دینی با قدرت تمام دنبال می‌شود. در بخش‌های بعدی در این خصوص بیشتر خواهم نوشت. پس نمایش برخی تصاویر و کلیپ‌هایی که رعایت حریم‌های شرعی در آنها نشده باشد و زنان با پوششی نامناسب بهتصویر کشیده شده باشند، نه تنها با سیاست‌های حکومت سعودی در تعارض نیست، بلکه یکی از برنامه‌های غیر آشکار این کشور بهحساب می‌آید. ملک عبدالله آشکارا با زنان مسلمان دست می‌دهد، شبکه mbc4 که دفتر اصلی آن در جده است، سریال‌های تلویزیونی +۱۲ پخش می‌کند و یک برنامه‌ی ثابت آموزش رقص دارد که مثال‌هایی از این دست فراوان هستند.

پس حکومت عربستان نه از بابت مسائل سیاسی فیس‌بوک را تهدیدی علیه خود تلقی می‌کند و نه نگرانی‌های مذهبی از قبیل قرار ملاقات برای آب‌پاشیدن دختران و پسران در پارک آب و آتش دارد و نه هراسی از بابت پخش فیلم‌ها و کلیپ‌های رومانس و عاشقانه که زنان و دختران با حجاب نامتعارف در آن ظاهر می‌شوند به دل راه می‌دهد.

مرداد ماه گذشته ايميلي برايم آمد با محتواي شعري در قالب‌هاي جديد و نزديك به بحر طويل البته بدون ذكر نام شاعر. احتمالاً شما همشعر زير را كه متعلق به علي حيدري است خوانده باشيد. اما مشخص نيست كه چرا اين شعر در وبلاگ‌ها و ايميل‌هاي ديگري با نام مولانا جلال الدين محمد بلخي انتشار پيدا كرده است.

نه مرادم نه مریدم

نه پیامم نه نویدم
نه سلامم نه علیکم
نه سیاهم نه سپیدم
نه چنانم که تو گویی
نه چنینم که تو خوانی
نه آنگونه که گفتند و شنیدی
نه سمایم نه زمینم
نه به زنجیر کسی بسته و برده ی دینم
نه سرابم نه برای دل تنهایی تو جام شرابم
نه گرفتار و اسیرم نه حقیرم نه فرستاده ی پیرم
نه بهر خانقه و مسجد و میخانه فقیرم
نه جهنم نه بهشتم نه چنین است سرنوشتم

این سخن را من از امروز نه گفتم
نه نوشتم بلکه از صبح ازل با قلم نور نوشتم:
حقیقت
نه به رنگ است و نه بو
نه به های است ونه هو
نه به این است ونه او
نه به جام است و سبو
گر به این نقطه رسیدی به تو سر بسته و در پرده بگویم تا کسی نشنود این راز گهر بار جهان را:
آنچه گفتند و سرودند
تو آنی
خود تو جان جهانی
گر نهانی و عیانی
تو همانی که همه عمر به دنبال خودت نعره زنانی
تو ندانی که خود آن نقطه ی عشقی
تو اسرار نهانی همه جا
تو نه یک جای
نه یک پای
همه ای با همه ای هم همه ای
تو سکوتی تو خود باغ بهشتی
ملکوتی تو به خود آمده از فلسفه ی چون و چرایی
به تو سوگند که این راز شنیدی و نترسیدی و بیدار شدی
در همه افلاک خدایی
نه که جزیی
نه چون آب در اندام سبویی
خود اویی
به خود آی تا به در خانه ی متروکه ی هر عابد و زاهد ننشینی و
به جز روشنی و شعشعه ی پرتوی خود هیچ نبینی
و
گل وصل بچینی…..! [+]

مضمون شعر فوق كاملاً انسان‌گرايانه است، يعني خود و انسان را به جاي خدا نشانده است و شما را از مراجعه به عابد و زاهد پرهيز مي‌دهد و خيلي صريح مي‌گويد تو در همه افلاك خدايي! جمله‌ي پيش‌فرض بسياري از مكاتب مادي غرب اين است كه «انسان موجودي خود آمده است». اين عبارت به صورت آشكار در شعر فوق آمده است.

از دوست اديبم استاد نصراله احمدي مهر در خصوص اين شعر سؤال كردم و ايشان تصريح كردند كه چنين شعري در كليات شمس تصحيح استاد فروزانفر نيامده است و حتي اگر بحر طويل باشد، بحر طويل از دوران صفويه (قرن دهم) رواج يافته و نمي‌تواند منتسب به مولانا باشد.

حالا تصور كنيد همين شعر در وبلاگ‌هاي مختلف به نام مولانا درج شده است و صدها نفر ذيل آن كامنت نوشته‌اند و به به و چه چه كرده‌اند. چند تا از اين كامنت‌ها را بخوانيد:

  • خداي من چه راضى در اين شعر هست، آب در كوزه و ما گردِ جها نيم….. كى مى خواهد اين حقيقت را قبول كُنه كه از دين فقط تجارت سَختن و تك تك ما خودمون خود خدا هستيم، اگه بذارن اينو همه بفهمند. المان هامبورگ
  • مو بر اندامم سيخ شد ! باور نكردني و از هيجان گريه اوره ! روحت شاد و خندان باد اي مولوي عزيز ! واقعا از خود بيخود شدم ! عجب عشق و خدايي در وجود اين ابرمرد شعر و ادب بود, فقط خدا داند و او ! پس همواره شاد و راهرو مولانا باشيم
  • ……. وقتی که میخوندم نمیدونم چرا ولی انگار صدای خود مولانا رو هم میشنیدم!!
  • مولانا. پيامت را گرفتم و كس نفهميد كه چه گفتي و چه شد

البته برخي سايت‌ها نسخه‌ي سانسور شده و شايد به خيال خودشان اصلاح شده‌ي شعر را به نام مولانا انتشار داده‌اند و به جاي «در همه افلاك خدايي» نوشته است «در همه افلاك بزرگي» به جاي «بر در خانه متروكه‌ي هر عابد و زاهد ننشيني» گفته «بر در خانه‌ي متروكه‌ي هر كس ننشيني». وبلاگ‌هاي ذيل نسخه‌ي سانسور شده را به نام مولانا منتشر كرده‌اند:

تربت جام، قاصدك، طلب، پشت نقاب شب و ده‌ها و صدها سايت و وبلاگ ديگر [+].

خيلي جالب است كه از بين همه‌ي كساني كه شعر را به نام مولانا منتشر كرده‌اند، فقط چند نفر به اين مسأله اعتراض كرده‌اند و متوجه اين اشتباه شده‌اند. بقيه حتي به خود نگفته‌اند كه مولانا شعر نو نمي‌گفته است و حتي اگر از قالب شعر بگذريم مولانا كه انديشه‌هاي اومانيستي و انسان‌گرايانه نداشته كه انسان را به جاي خدا بنشاند. پس چرا اين ايميل و شعر همچنان در فضاي مجازي در حال گردش است و همه هم خوششان مي‌آيد؟ پاسخش ساده است چون علاوه بر زیبایی لفظی، مطابق ميل و خواسته‌ي دروني افراد است آن هم با برند مولانا. چه چيزي از اين بهتر كه من براي تأييد اعتقادات خودم مهر يك عارف و شاعر  جهاني را هم در پايين سياهه‌ي تفكراتم داشته باشم.

اينترنت اگر چه گردش اطلاعات را بسيار بسيار سريع كرده است، اما شايد به همان ميزان اطلاعات خوانندگان را سطحي و بي‌ريشه كرده باشد، تا جايي كه هزاران نفر شعر علي حيدري را به نام مولانا بخوانند و صداي مولانا را در گوش خودشان احساس كنند.

توضيح و تشكر:

پيش‌تر اين شعر به نام فريدون حلمي درج شده بود كه دوست عزيزي به نام كورس با ارسال تصوير كتاب بوي نور، اشاره كردند شعر فوق متعلق به آقاي علي حيدري است.

در همین زمینه: