پرش به محتوا
دل‌نوشته‌‌ها و يادداشت‌هاي محمدرضا اسدي

بایگانی

برچسب: انقلاب

تعداد کاربران اینترنت در عربستان بیش از ۱۰ میلیون نفر برآورد می‌شود که با توجه به جمعیت ۲۶ میلیون نفری این کشور، عدد قابل توجهی است و از این حیث رتبه جهانی عربستان 30 است. تا سال ۲۰۱۰ قریب به ۱۵۰ هزار میزبان اینترنتی (Internet hosts) در کشورعربستان گزارش شده است.

بر اساس آمار سایت Internet World Stats تعداد کاربران اینترنت در عربستان تا سال ۲۰۱۰، ۱۳ میلیون نفر تخمین زده شده است و ضریب نفوذ اینترنت در عربستان ۴۹.۷ درصد است. این در حالی است که ضریب نفوذ اینترنت در ایران طبق گزارش همین سایت ۴۶.۹ درصد است. اما برخی آمارهای رسمی در ایران از ضریب نفوذ ۱۴ درصدی خبر می‌دهند که عدد ۱۴ درصد معقول‌تر به نظر می‌رسد [+].

در عربستان سعودی به استثنای سایت‌های غیراخلاقی و برخی سایت‌های مربوط به شیعیان نظیر سایت حوزه علمیه قم، آیت الله خامنه‌ای، شیعه نیوز، الوکالة‌ الشیعیة للأنباء (مربوط به شیعیان بحرین)، وطن و سایت عصر ایران بقیه سایت‌ها باز و قابل دسترس هستند.

فيس بوك، توييتر و يوتيوب در عربستان باز است و حتی در تبلیغات شرکت‌ها و مؤسسات تجاری، نشانی فیس‌بوک و توییتر آنها قید می‌شود و این نشان از ضریب نفوذ بالای این دو سایت در عربستان سعودی دارد.

هیچ کلمه‌ و کلید واژه‌ای در عربستان فیلتر نیست و در بخش جستجوی تصاویر گوگل نیز هیچ تصویری فیلتر نیست. تقریباً شبیه به نسلاول فیلترینگ در ایران که از اواخر پاییز سال 1381 اعمال شد. یعنی فیلترینگ صرفاً بر اساس نام دامنه سایت‌ها.

اینترنت ADSL با حداکثر سرعت 4 مگابیت در ثانیه برای کاربران خانگی قابل استفاده است. کافی است با مراجعه به شرکت إتصالاتسعودی یا STCسرویس ADSL را روی خط تلفن خود فعال کنید (این کار حداکثر یک روز کاری طول می‌کشد)، سپس با خرید کارتاینترنت با هر سرعت و از هر شرکت و با هر بازه‌ی زمانی می‌توانید به اینترنت متصل شوید.

مثلاً شما می‌توانید یک کارت اینترنت یک ماهه با سرعت 2 مگابیت در ثانیه از شرکت أول نت خریداری کنید و اگر از کیفیت آن راضی نبودید یا تمایل به تغییر سرویس داشتید، کارت شرکت دیگری را با سرعت دیگر و بازه زمانی دیگر تهیه کنید. یعنی برخلاف ایران که انتخاب شرکت ارائه دهنده خدمات اینترنت نیازمند عقد قرارداد است و برای تعویض سرویس حداقل یکی دو هفته باید دوندگی اداری انجام دهید، درعربستان به راحتی و با وارد کردن مشخصات سرویس دهنده و نام کاربری و کلمه عبور جدید می‌توانید سرویس اینترنت خود را تغییر دهید.

نکته دیگر این که زیرساخت خدمات اینترنت در عربستان به گونه‌ای است که با یک نام کاربری و کلمه عبور خط ADSL در تمام عربستانمی‌توانید به اینترنت متصل شوید. فقط کافی است سرویس ADSL روی خط شما فعال باشد. یعنی بستر مخابرات از بستر ارائه دهندگان خدمات اینترنت کاملاً مستقل است و ضمناً از گستردگی و جامعیت در سراسر این کشور برخوردار است. به عبارت دیگر یک کارتاینترنت ADSL در سراسر عربستان معتبر و قابل استفاده است.

علاوه بر اینترنت ADSL، اینترنت بی‌سیم با بهره‌مندی از دو فناوری مودم‌های HSDPA که با سیم‌کارت فعال می‌شوند و فناوری WiMax درعربستان از محبوبیت بالایی برخوردارند. شرکت موبایلی اینترنت بی‌سیم خود را با حداکثر سرعت 6 مگابیت در ثانیه و با قیمتی مناسبدر اختیار کاربران قرار می‌دهد و در هر نقطه‌ای که سیم‌کارت موبایلی آنتن‌دهی داشته باشد اینترنت بی‌سیم این شرکت قابل استفاده است.

اینترنت و سیاست

انقلاب مصر و موج اعتراضات در این کشور با فراخوان تجمع در روز 25 ژانویه 2011 در صفحه «كلنا خالد سعيد» در فیس بوک آغاز شد. صفحه “همه ما خالد سعید هستیم” به “سعید” جوان مصری اشاره داشت که چند ماه پیش از این بر اثر شکنجه پلیس، جان سپرد اما مسئولان از پذیرش مسئولیت آن خودداری کرده بودند.
«وائل غُنیم» شهروند مصری و مدیر منطقه ای گوگل در خاورمیانه مسئول این صفحه است که نخستین فراخوان تجمع علیه حسنی مبارک رئیس جمهور مصر در قاهره را مطرح کرد. تجمع چند هزار نفری در روز 25 ژانویه در روزهای پس از آن به تجمعات و راهپیمایی ها میلیونیدر قاهره برای سرنگونی مبارک تبدیل شد. از آغاز فراخوان تا سرنگونی دولت مبارک فقط 15 روز به طول انجامید.

با وجود چنین تجربه‌ای در کشور مصر، همسایه قدرتمند عربستان سعودی، سؤال اصلی این است که چرا فیس بوک، توییتر و یوتیوب دراین کشور فیلتر نیست؟ چرا حکومت عربستان فیس‌بوک را تهدیدی برای خود قلمداد نمی‌کند؟ و سؤال مهمتر این که چرا در کشوری مثل ایران که به تعبیر رئیس دولت نهم و دهم آزادی رسانه‌ها نزدیک به مطلق است، فیس‌بوک و یوتیوب نه تنها فیلتر است بلکه ابزار دشمن و نماد شیطان تلقی می‌شود و در نمایشگاه رسانه‌های دیجیتال مجسمه یوتیوب در فضایی شبیه‌سازی شده به رمی جمرات آماج حملات افسران جنگ نرم قرار می‌گیرد؟

عربستان سعودی هیچ ادعایی مبتنی بر آزادی بیان ندارد. حکومتی است کاملاً مستبد و مطلق که هر گونه مخالفت با حکومت ممنوع و حرام است. علاوه بر سایت‌های غیراخلاقی که فیلتر بودن آنها به ویژه در یک کشور اسلامی امری بدیهی است، مجموع تعداد وب‌سایت‌ها و وبلاگ‌های مذهبی شیعی و سیاسی فیلتر شده در بدبینانه‌ترین حالت زیر 1000 برآورد می‌شود.

به نظر نگارنده، علت باز بودن سایت‌هایی نظیر فیس‌بوک و یوتیوب در کشوری مثل عربستان سعودی از دو حیث قابل بررسی است:

نخست این که عربستان سعودی هیچ دشمن بیرونی ندارد و ایالات متحده یکی از متحدان استراتژیک و دیرینه‌ی این کشور است. همان کشوری که ما او را دشمن شماره یک خود می‌دانیم. عربستان با اسرائیل نیز رابطه دارد و اگر چه در مطبوعات و رسانه‌های عربستانانتقاداتی از اسرائیل صورت می‌پذیرد اما این تحرکات هرگز به راهپیمایی و جنبش اجتماعی ختم نخواهد شد. در دنیای عرب و جهان اسلام نیز عربستان هیچ گونه دشمن قسم خورده و نخورده‌ای ندارد. عربستان در بین کشورهای عربی نقش پدر و بزرگ خاندان را ایفا می‌کند و خودش را متولی ام‌القرای اسلام می‌داند. لقب خادم الحرمین شریفین برای پادشاه عربستان کافی است تا اول مدعی زعامت اسلام باشد. موقعیت بی‌نظیر عربستان به دلیل وجود دو شهر مکه مکرمه و مدینه منوره و سفر حج تمتع و عمره، جایگاه عربستان را به عنوان تأثیرگذارترین کشور اسلامی تثبیت کرده است.

در داخل نیز فقط  15 درصد از جمعیت این کشور شیعه هستند که عمدتاً در مناطق فقیرنشین شرقی زندگی می‌کنند و در شهرهای تأثیرگذاری همچون ریاض و جدّه حضور کمرنگی دارند. به تعبیر واضح‌تر عربستان سعودی با تکیه بر متحدان استراتژیک بیرونی و ضعیف انگاشتن مخالفین درونی، اینترنت را به طور عام و سایت‌هایی نظیر فیس‌بوک، توییتر و یوتیوب را به طور خاص تهدیدی برای خود قلمداد نمی‌کند. صفحه مربوط به  شيعيان عربستان در فیس بوک، کمتر از 70 لایک خورده است و همین عدد مهجوریت این صفحه و بیگانگی شیعیان عربستان با فیس بوک را به نمایش گذاشته است.

از سوی دیگر حکومت عربستان سیاست و دیانت را بین دو خاندان آل سعود و آل شیخ تقسیم کرده است. آل سعود اگر چه عنوان خادم الحرمین شریفین را برای پادشاه این کشور ابداع کرده است، اما در عمل سکولار رفتار می‌کنند. یعنی توجه به حفظ ظاهر شریعت و حرکت از ریشه و درون به سمت مدرنیته و اباهه‌گری در مسائل دینی با قدرت تمام دنبال می‌شود. در بخش‌های بعدی در این خصوص بیشتر خواهم نوشت. پس نمایش برخی تصاویر و کلیپ‌هایی که رعایت حریم‌های شرعی در آنها نشده باشد و زنان با پوششی نامناسب بهتصویر کشیده شده باشند، نه تنها با سیاست‌های حکومت سعودی در تعارض نیست، بلکه یکی از برنامه‌های غیر آشکار این کشور بهحساب می‌آید. ملک عبدالله آشکارا با زنان مسلمان دست می‌دهد، شبکه mbc4 که دفتر اصلی آن در جده است، سریال‌های تلویزیونی +۱۲ پخش می‌کند و یک برنامه‌ی ثابت آموزش رقص دارد که مثال‌هایی از این دست فراوان هستند.

پس حکومت عربستان نه از بابت مسائل سیاسی فیس‌بوک را تهدیدی علیه خود تلقی می‌کند و نه نگرانی‌های مذهبی از قبیل قرار ملاقات برای آب‌پاشیدن دختران و پسران در پارک آب و آتش دارد و نه هراسی از بابت پخش فیلم‌ها و کلیپ‌های رومانس و عاشقانه که زنان و دختران با حجاب نامتعارف در آن ظاهر می‌شوند به دل راه می‌دهد.

ساعت از ۲ بامداد روز پنجشنبه چهاردهم بهمن ماه ۸۹ گذشته است که با دکتر عبدالله شهبازی مورخ سرشناس و مسلط به مسائل روز وارد بحث در خصوص جنبش اخیر مصر می‌شوم. جزئیات گفتگو را خودتان مطالعه کنید:

دکتر عبدالله شهبازی

Mohammad با سلام و عرض وقت بخير، بنده به این انقلاب خیلی خوش‌بین نیستم، چون به دلیل عدم وجود رهبر مبتکر و جریان‌ساز، انقلاب یا به دست یک دیکتاتور دیگر می‌افتد و یا اینکه شخص یا نظام حاکم به دلیل فقدان عقبه‌ی ایدئولوژیک و رهبر با تهدید و تطمیع قدرتهای خارجی به یک دیکتاتور تبدیل خواهند شد یعنی به عبارت دیگر از دام یک دیکتاتور به دام یک دیکتاتور بدتر و مستبدتر بیفتند

 Abdollah Shahbazi سلام وقت شما هم بخير، بايد عرض كنم خروش یک ملت به ستوه آمده قابل ستایش است. آینده چه خواهد شد، نمیدانیم. ولی بنده خوش بینم. در مصر ظرفیت های بالقوه و بالفعل فراوان وجود دارد. زمانی که مردم به انقلاب دست می زنند یعنی وضع موجود را قابل تحمل نمی دانند. از منظر آنها هر چه شود بهتر از وضع موجود است.

Mohammad عرض بنده این نیست که انقلاب توسط فرد آغاز شود بلکه این است که توسط یک رهبر هدایت شود، با استدلالی که شما استاد گرانقدر فرموده‌اید احتمالا درافتادن به دام لنین برای مردم روسیه بهتر از حکومت تزارها بوده است

Abdollah Shahbazi جناب محمد…. انقلابها مدلهای مختلف داشته اند. یقین بدانید اکثر مردم روسیه زمانی که لنین و بلشویکها به قدرت رسیدند تصور می کردند دورانی بهتر آغاز شده. این جاذبه فقط در روسیه نبود. به اشعار شعرای ایرانی مانند ملک الشعرای بهار و دیگران در وصف انقلاب اکتبر بنگرید یا به نوشته های معاریف غرب مانند جرج برنارد شاو و هربرت جرج ولز و دیگران.

 Abdollah Shahbazi مشکل انقلابهای ایدئولوژیک تحمیل یک نظام خاص بر جامعه است که اینگونه انقلابها را به بن بست میرساند. توجه کنید که در روسیه مردم به دنبال استقرار این مدل ایدئولوژیک، به شکلی که بعدها تکوین یافت، نبودند بلکه حزبی که در جریان انقلاب دوم در سال 1917 رهبری را به دست گرفت به نظام سوسیالیستی طبق برداشتهای خود باور داشتند.

 Abdollah Shahbazi در مصر مردم به دنبال استقرار یک مدل ایدئولوژیک نیستند. خواست آنها نظام معین نیست. آنها حداقل ها را می خواهند یعنی یک جامعه پلورال و باز. حتی اخوان المسلمین هم همین را می خواهند و به دنبال حکومت و نظام ایدئولوژیک نیستند. توجه کنیم که اخوان المسلمین در مصر یک جریان ریشه دار است که دنیایی تجربه در پشت خود دارد و رهبران آن اکثرا اساتید دانشگاه جاافتاده هستند نه گروهی جوان رویاپرداز و تندرو.

Mohammad شما را به عنوان استاد مسلم تاریخ قبول دارم و از بیانات شما استفاده کردم، سوال بنده این است که این انقلاب را دست کم به صورت نسبی شبیه به کدام یک از انقلابهای صد سال اخیر می دانید و در این گونه انقلاب ها چه جایگاهی برای رهبر قائل هستید با تشکر

 Abdollah Shahbazi اخوان المسلمین به دنبال تاثیرگذاری بر فرهنگ جامعه هستند نه تحمیل دینی یا به دست گرفتن حکومت. این درست است که کتابهای اخوان المسلمین بذر تفکر حکومت دینی را در ایران در دهه چهل کاشت، ولی اکنون اخوان المسلمین دورانی طولانی از تجربه را رصد کرده است. بعلاوه، همه مصر اخوان المسلمین نیست. بزرگنمایی خطر بنیادگرایی اسلامی ابزاری است که نئوکانها و افراطیون اسرائیل برای اهداف معین ترویج میکنند.

 Abdollah Shahbazi اجازه دهید تک تک انقلابهای مهم را نگاه کنیم: انقلاب آمریکا در واقع جنگ داخلی بود علیه استعمار انگلیس و به انقلاب شباهت نداشت. انقلاب 1789 فرانسه بدون رهبری شروع شد و جوشش توده عوام بود که وجه نفرت علیه اشرافیت بر آنها غلبه داشت و به این دلیل صحنه های بسیار زشت آفریدند. از اعدام لویی شانزدهم و ماری آنتوانت تا زدن گردن فلان نانوای بیچاره به خاطر این که دو قرص نان برای شام خود و خانواده اش “احتکار” کرده و زدن سر او بر چوب و در خیابانها نمایش دادن. زشت ترین صحنه های را در انقلاب فرانسه می بینیم که به انقلاب کبیر فرانسه شهرت یافته.

 Abdollah Shahbazi انقلاب 1830 فرانسه نیز بدون رهبری بود و توسط توده عوام شروع شد بدلیل فقر شدید. صحنه هایی که در بینوایان ویکتور هوگو می بینید مربوط به این دوران است. منجر شد به فاسدترین حکومت تاریخ فرانسه که به “سلطنت بورژوازی” شهرت یافت یعنی سلطنت لویی فیلیپ اورلئان و دارودسته شیاد و دزدی که حکومت هیجده ساله او را اداره می کردند و اکثرا مدیران مطبوعات بودند.

 Abdollah Shahbazi انقلابهای 1848 اروپا نیز خودجوش و بر محور نفرت از وضع موجود و با شرکت توده کثیر عوام و فاقد رهبری بود. سرانجام از درون آن عوامفریبی بنام لویی بناپارت به قدرت رسید و مدتی بعد با نام “ناپلئون سوم” تاجگذاری کرد. حکومت ناپلئون سوم تا 1870 دوام یافت و بسیار فاسد و در عرصه سیاست خارجی امپریالیست و متجاوز بود.

 Abdollah Shahbazi انقلاب 1917 روسیه دو مرحله داشت: در مرحله اول فاقد رهبری و خودجوش بود و منجر به استقرار دولت موقت به ریاست کرنسکی شد. بعد بلشویکها به رهبری لنین وارد صحنه شدند و قدرت را به دست گرفتند. این انقلاب بزرگترین تاثیر را تا اواخر قرن بیستم بر تاریخ جهان گذاشت زیرا ارایه یک مدل مهندسی شده از عدالت اجتماعی جاذبه بسیار زیاد داشت.

 Abdollah Shahbazi نمیدانم در کجا خواندم. شاید در خاطرات آندره مالرو. که در سالهای جنگ جهانی دوم و پس از آن دانشگاه سوربن پاریس پر بود از عکسهای استالین و هر که طرفدار آمریکا بود مسخره اش میکردند. یعنی برخلاف تصور کنونی، تا زمان مرگ استالین او محبوبیت بین المللی گسترده داشت بویژه در میان دانشجویان و جوانان و حتی در فرانسه و انگلستان.

 Abdollah Shahbazi تنها انقلابی که با رهبری یک فرد آغاز شد انقلاب 1357 ایران بود و این امر به دلیل جایگاه رهبری انقلاب بعنوان مرجع دینی بود. یعنی یک مرجع دینی بلندپایه که علیه حکومت دیکتاتوری قاطعانه و جسورانه ایستاد و همین امر برای او محبوبیت و کاریزمای بیسابقه ایجاد کرد.

 Abdollah Shahbazi ولی همین انقلاب نیز توسط مردم آغاز شد و موجهای خودجوش مردمی آن را هدایت کرد. رهبری انقلاب رهبری عالی و مقبول مردم بود. درواقع این جوانها بودند که انقلاب را برنامه ریزی و هدایت میکردند.

 Abdollah Shahbazi انقلاب مصر در برخی زمینه ها شباهت شگرف به حوادث انقلاب 1357 ایران دارد که من در لحظه لحظه آن حضور داشته ام. ولی شکاف ایدئولوژیک در جامعه تقریبا دیده نمی شود و تعارض میان مذهبی و غیرمذهبی مشهود نیست. علت فرهنگ مصر است که با فرهنگ ایران تفاوت دارد. در ایران نیز این شکاف فرهنگی از سال 1359 بطور جدی شروع شد.

 Abdollah Shahbazi بنابراین، آن مدل انقلاب که به دنبال رهبر (فرد یا حزب) میگردد، تنها پیش نمونه تاریخی اش را در انقلاب ایران میتواند بیابد لاغیر. حتی در روسیه نیز رهبری لنین در آغاز وجود نداشت و پس از سقوط حکومت تزاری این رهبری بتدریج پدید آمد و حتی در زمان پیروزی بلشویکها بسیاری از توده مردم روسیه، بویژه روستائیان و دهقانان، نامی از لنین نشنیده بودند.

Mohammad به نظر شما مردم مصر به صورت میانگین چقدر بلوغ سیاسی برای مدیریت انقلاب را دارند؟ من الان قاطبه‌ی مردم مصر را شبیه به کارگرانی می‌بینم که از ظلم کارفرمای خود به ستوه آمده‌اند و خواستشان صرفاً برکناری کارفرماست غافل از اینکه اگر بروکراسی حاکم بر کارخانه فاسد باشد فرد بعدی نیز به همین وضعیت دچار خواهد شد

 Abdollah Shahbazi به اعتقاد بنده، معضلاتی که در ایران بعد از انقلاب پیش آمد، از جمله غلبه افراطی گری بر اکثر جریان های سیاسی اعم از مذهبی و غیرمذهبی، و بی برنامه گی در اداره کشور، بویژه در حوزه های اقتصاد و فرهنگ، مولود تحولات ساختاری ایران پس از انقلاب سفید (سالهای 1343-1357) بود و نه ربطی به اسلام و اسلام گرایی داشت و نه ربطی به انقلاب.

 Abdollah Shahbazi وضع مصر بسیار متفاوت است. ما در ایران با فقر وحشتناک فرهنگ سیاسی مواجه بودیم. کتابخوانی در ایران واقعا محدود و در بسیاری موارد ممنوع بود. به این دلیل، پس از سقوط شاه بازار کتابهای “جلد سفید” بسیار گرم بود. مردم با فرهنگ سیاسی بیگانه بودند و این را از نوشته های اوایل انقلاب افراد موثر میتوان شناخت. مراجعه کنید به کتابهای موثر مذهبیون که عموما ترجمه از متفکرین مسلمان مصر و ترک و هندی- پاکستانی بود. یعنی روحانیون ما، که رهبری را به دست گرفتند، بهترین شان مترجمین متوسط بودند نه متفکر.

 Abdollah Shahbazi ما در زمان پیروزی انقلاب از نظر غنای نخبگان سیاسی انقلابی نزدیک به صفر بودیم. بعد همین ها تبدیل شدند به مدیران دولتی و البته در طول این سی سال بسیاری شان فرصتی برای مطالعه نداشتند.
همین وضع در مورد سایر جریانهای فکری- سیاسی مصداق داشت. از مجاهدین خلق تا دیگران. به آثارشان نگاه کنید. بسیار ضعیف و سطحی است. این بود وضع تفکر و اندیشه سیاسی و نخبگان سیاسی ایران در زمان انقلاب.

 Abdollah Shahbazi مصر هم اکنون دارای گروه کثیری از نخبگان سیاسی اپوزیسیون است که در سطح جهان مطرح اند. مصر، مانند ترکیه، یکی از دو کانون جوشنده فرهنگ سیاسی در خاورمیانه بوده است. رفتار سیاسی مردم مصر در حوادث روزهای اخیر نیز بسیار درخشان بود در حدی که اوباما به ستایش از آن پرداخت. تشکیل زنجیره انسانی برای حفاظت از موزه ملی مصر، تشکل گاردهای خودجوش جوانان برای مقابله با اوباش سازمان یافته ای که عمر سلیمان راهی خیابانها کرده بود برای غارت و ناامن کردن شهرها. اینها همه نشانگر سطح بالای فرهنگی مردم مصر است.

 Abdollah Shahbazi در ارتش نیز، همانطور که عرض کردم، از زمان قیام عرابی پاشا تا دوران اخیر یک گرایش آزادیخواهانه و انقلابی در میان افسران وجود داشته. نمونه اش همان افسر جوانی که دیروز عکس مبارک را پاره کرد. این تنها یک جرقه کوچک بود. همه ارتش مصر تابع مبارک نیست. تنها ژنرالها وابسته به رژیم هستند. تصور میکنم این تزلزل در ارتش در روزهای بعد نمایان تر خواهد شد.

Mohammad هم صحبتی با شما استاد عزیز و دوست داشتنی خاطره‌ای فراموش ناشدنی برای بنده است، لکن نگران این هستم اوقات استراحت شما را تضییع کنم و از سوی دیگر تشنه‌ی بیانات شما هستم

 Abdollah Shahbazi ممنون از التفات تان
🙂

 Abdollah Shahbazi این را نیز باید بگویم که در زمان انقلاب سال 1357 ایران نیز صحنه های مشابه فراوان بود: حفاظت خیابانها توسط جوانان انقلابی و غیره.

 Abdollah Shahbazi محمد طمامی، یک پزشک مصری که در میدان تحریر مستقر است به بی بی سی گفت: “اوضاع در میدان تحریر بهتر از صبح است. اما هنوز درگیری میان دو طرف در جریان است. اوباش فکر می کردند، می توانند ما را بترسانند ولی عزم ما را بیشتر کردند.”

Mohammad از شما استاد گرانقدر جناب آقای دکتر شهبازی عزیز که فروتنانه و با گشاده‌رویی وقت ذی‌قیمتتان را در اختیار این حقیر قرار داديد صميمانه سپاسگزاري مي‌كنم. در صورتي كه از نظر شما اشكالي نداشته باشد قصد دارم اين گفتگو را بر روي وبلاگم منتشر كنم.

 Abdollah Shahbazi اختيار داريد، موفق باشيد