يكي از محوري‌ترين بحث‌هاي حاج آقا مرتضي تهراني اين است كه دنبال جمع كردن ثواب نباشيد.

«هيچ كجاي اسلام نگفته‌اند كه عاقبت بخيري و سعادت يك انسان در اين است كه مثلاً 9 تا گوني لب دوخته‌ي ثواب جمع كرده باشد براي آخرتش»

حاج آقا مرتضي در مقابل دينداري ثواب‌ محور، دينداري شعور محور را مطرح مي‌كنند و خيلي بيش از حدّ بر روي شعور و تشخيص وظيفه در هر مقطع زماني تأكيد دارند:

«پدر بنده آميز عبدالعلي كه داشتند از دنيا مي‌رفتند، من در بيمارستان بالاي سرشان بودم. پدرم در آن لحظات آخر دست مرا گرفته بود و مرتب مي‌گفت: “مرتضي شعور خوب چيزيه! مرتضي شعور خوب چيزيه! ” دقت كنيد پدرم نفرمود: “مرتضي نماز شب يادت نره” گفت: شعور خوب چيزيه.»

«بنا بر نقل كتب تاريخي، جماعتي كه از بني اسرائيل با حضرت موسي (ع) از رود نيل گذشتند بالغ بر 600 هزار نفر بودند، زماني كه آن حضرت براي بازگشت از كوه طور 10 روز تأخير كردند، 598 هزار نفرشان گوساله پرست شدند. فقط آن 2000 نفر شعور داشتند»

بر خلاف ساير علماء، حاج آقا مرتضي تهراني نه تنها تشويق به خواندن نماز شب نمي‌كنند بلكه جوانان به ويژه دانشجويان را از خواندن نماز شب نهي مي‌كنند:

«اگر توي دانشجو مي‌خواهي نماز شب بخواني و فردا صبح سر كلاس درس، چرت بزني، اين نماز شب به درد نمي‌خورد. وظيفه‌ي تو درس خواندن است. نماز شب براي امثال بنده است كه شب خوابم نمي‌برد، مي‌خواهم غلت بزنم ملافه‌ي پتو را پاره كنم، خوب به جاي آن نماز شب مي‌خوانم [خنده حضار]»

حاج آقا مرتضي با حفظ كردن قرآن به صورت صرف به شدت مخالفند و به تبع آن با اعطاي مدرك ليسانس به حافظان قرآن.

«قرآن كتاب قصه و داستان نيست كه شما برويد حفظ كنيد و چيزي از آن نفهميد، قرآن كتاب هدايت است بايد خواند و به آن عمل كرد»

«اين همه سال شما در ماه مبارك رمضان، ختم قرآن كرديد، امسال فقط يك جزء قرآن بخوانيد ولي با تفسير بخوانيد، ارزشش از آن ختم قرآن‌هايي كه خوانديد و به معني توجه نكرديد بيشتر است»